ميمانم و از خورده‌فرهنگ خود در مقابل بهمن عظيم فرهنگ رسانه‌ای با چنگ و دندان دفاع ميکنم. در لاک خود ميمانم و تهمت‌ها را به جان ميخرم و نيشخندها را تحمل ميکنم اما همرنگ جامعه نميشوم.همرنگ آنها که تنها پای ملودرامهای رسانه‌ای اشک می‌ريزند و دخترکان کبريت‌فروش را نمی‌بينند، آنها که حتی از خيرخواهی و نکوکاريشان هم بوی تعفن خودخواهی و تکبر به مشام می‌رسد... نسل ما اگر اندک مقاومتی در برابر از دست رفتن سنت‌ها نشان ميدهد،نسل بعدی برای نابودی آن هورا می‌کشد... مرگ برای من گواراتر از آنست که به خانه سالمندان سپرده شوم...

... اگر قبرستان جايی است که مردگان را در آن به خاک سپرده‌اند، پس ما قبرستان‌نشينان عادات و روزمرگيها را کی راهی به معنای زندگی هست؟ اگر مقصد پرواز است، قفس ويران بهتر، پرستويی که مقصد را در کوچ می‌يابد از ويرانی لانه‌اش نمی‌هراسد...

سال نوتونم با اندکی تاخير مبارک