داريوش مهرجويی سازنده آثاری چون هامون، سارا، ليلی، پری، درخت‌گلابی و... در جواب يک خبرنگار خارجی که از او پرسيده بود چرا شما در آثارتان رابطه عاشقانه‌بين زن و شوهر را به تصوير نمی‌کشيد و يا حداقل صحنه بوسيدن رو نمايش نميدين و آيا اين به خاطر محدوديتی هست که حکومت ايران برشما تحميل کرده گفته بود: خير اين به خاطر سانسور و مميزی نيست بلکه به خاطر روحيه و فرهنگ ما ايرانيهاست که به طور مثال من هرگز نديدم که پدرم جلوی ما بچه‌ها مادرم رو ببوسه و هميشه اين ابراز علاقه‌ها در خلوت صورت ميگيره و شرم و حياء ذاتی ايرانيها دليل اين امره...

هفته پيش که از اصفهان برمی‌گشتم به خاطر عيد غدير و تعطيلی و تراکم مسافر و اينکه از قبل بليط تهيه نکرده بودم مجبور شدم با يک حاج‌آقا و همسرشون روی صندلی بوفه اتوبوس جلوس نمايم. که حاج‌آقا با اصرار از من خواستند که برم و در جای خواب راننده دراز بکشم و منم مخالفت ميکردم که شايد راننده نارحت بشه و حاج‌آقا بازم اصرار فرمودن که شما برو و جواب راننده با من. من هم از خداخواسته رفتم و دراز شدم و خوش‌حال بودم که علاوه بر خواب و استراحت مجبور نيستم فيلم هندی که با سليقه اون راننده جور درميود رو ببينم. هنوز تازه چراغهای اتوبوس خاموش شده بود و ملت تو کف فيلم هندی بودن و من هم داشت چشمام گرم می‌شد که ديدم بله!! حاج‌آقا پيرانه‌سر عشق جوانی به سرش افتاده و تحمل پيمودن اين ۴ ساعت مسير رو ندارن و مشغول عشقبازی با حاج‌خانم شدن. خدا ميدونه چه کشيدم تا به مقصد رسيدم.

بليط سانس صبح سينما رو گرفتم که خلوت باشه و بدون سر و صدا و ونگ وونگ بچه فيلم تماشا کنیم که زوج جوانی در رديف جلويی ما جلوس فرمودن و هنوز چراغهای سينما خاموش نشده بود که اين دو کبوتر عاشق به خيال اينکه تو اون تاريکی ديده نميشن به طرز فجيعی مشغول بق‌بقو کردن و معاشقه شدن.

همه فاميل خونه پدربزرگ جمع بوديم که ناغافل بحث به بچه‌دارشدن کشيده شد و پدربزرگ گير سه‌پيچ دادن به ما که داره دير ميشه و بجنبيد و از اين‌حرفها و بعد هم انگار که ما از اين امور سردرنمياريم به تفصيل درباره امور زناشويی واوقات مناسب اون و مستحبات و مکروهات داد سخن دادن که فاميل يکی يکی به بهونه‌ای از اتاق خارج شدن. خدابيامرزدش اگه مادربزرگم زنده بود ما اين بساط رو نداشتيم.

چند ساعت ديگه بازی ايران و بحرينه. اميدوارم بچه‌های تيم ملی باعث خجالت ما نشن.