۱- نقل قولی هست که ميگه برای حکومت بر ايرانيها بايد اونا رو گرسنه نگه‌داشت و شکم عربها رو سيرکرد. اما حالا ايرانی چه فقير چه غنی، چه سير چه گرسنه، چه دارا و چه ندار، همگی به وضع موجود معترض هستند و کمتر کسی رو پيدا ميکنی که وقتی سفره دلش رو برات باز ميکنه از زمانه خودش نناله و اظهار رضايت رو، اين روزا تو چهره کمتر کسی ميبينی. وقتی هم که براشون توضيح ميدی که شرايط اينقدرها هم بد نيست، متهمت ميکنن به اينکه تو نفست از جای گرم درمياد و سيب‌زمينی هستی و بی‌رگ. باز اگر اندک رضايت و خوشنودی هم وجود داشته باشه تو دل همين قشر مستضعفه (معنی مستضعف رو که ميدونی؟ منظورم قشرآسيب‌پذير نيستا؟) که زندگيش رو براساس حقوق سر برج تنظيم کرده و قناعت رو سرلوحه کارش قرار داده. برعکس و با کمال تعجب! قشر مرفهی که بر اساس مناسبات اقتصادی غلط اين مملکت (که روزبه روز باعث افزايش فاصله طبقاتی فقير و غنی ميشه) به مال و منالی رسيده، بيشترين اعتراض و ناخرسندی رو ابراز ميکنه. اين از مرفه بی‌درد. اما مرفه با درد هم که هنوز ندای وجدان خودش رو خاموش نکرده، و در مواجه با فقير کنار خيابان دست در جيب کرده و مختصر کمکی به اون ميکنه (صرفاْ برای رهايی از عذاب وجدان و اينکه شب بتونه راحت بخوابه و برای آسايش خودش و نه اينکه اينکار رو وظيفه خودش بدونه) و مختصر سوادی داره و فرصتی برای مطالعه‌ کتابهای اشراف‌زاده ديگری چون صادق هدايت و بدون غم معاش داشتن زندگی خویش رو محصور در آشپزخانه و اتاق خواب و دستشويی کرده، دچار ياس فلسفی شده و به نوعی ديگر نق ميزنه. نق فلسفی.

۲- اگه تو پسر همسايه‌ای داشتی که ۱۵ سال اون رو فقط روی ويلچرديده بودی و بعد از اين مدت اون رو سالم و سلامت و درحالی که روی دوپای خودش ايستاده ميديدی چيکار ميکردی؟ رضا پسر همسايه ما که بعلت فلج‌اطفال در کودکی معلول شده بود، شب ۱۳ محرم امسال در مراسم عزاداری شفا (؟) پيدا کرد. حيف که ما به عالم ماورای دنيای خودمون اعتقاد نداريم و چشم به زمين دوختيم. حيف که بويی از ملکوت و عالم غيب به مشام ما نرسيده. حيف که ... باور ما نمی‌شود .... در سر ما نمی‌رود....

۳- من فوتبالی نيستم. طرفدار اين دوتا تيم معروف هم نيستيم. اما برد استقلال روز جمعه آی حال داد، آی حال داد