اندرونی

نق قدغن

2005-02-28T17:01:00.000+03:30

۱- نقل قولی هست که ميگه برای حکومت بر ايرانيها بايد اونا رو گرسنه نگه‌داشت و شکم عربها رو سيرکرد. اما حالا ايرانی چه فقير چه غنی، چه سير چه گرسنه، چه دارا و چه ندار، همگی به وضع موجود معترض هستند و کمتر کسی رو پيدا ميکنی که وقتی سفره دلش رو برات باز ميکنه از زمانه خودش نناله و اظهار رضايت رو، اين روزا تو چهره کمتر کسی ميبينی. وقتی هم که براشون توضيح ميدی که شرايط اينقدرها هم بد نيست، متهمت ميکنن به اينکه تو نفست از جای گرم درمياد و سيب‌زمينی هستی و بی‌رگ. باز اگر اندک رضايت و خوشنودی هم وجود داشته باشه تو دل همين قشر مستضعفه (معنی مستضعف رو که ميدونی؟ منظورم قشرآسيب‌پذير نيستا؟) که زندگيش رو براساس حقوق سر برج تنظيم کرده و قناعت رو سرلوحه کارش قرار داده. برعکس و با کمال تعجب! قشر مرفهی که بر اساس مناسبات اقتصادی غلط اين مملکت (که روزبه روز باعث افزايش فاصله طبقاتی فقير و غنی ميشه) به مال و منالی رسيده، بيشترين اعتراض و ناخرسندی رو ابراز ميکنه. اين از مرفه بی‌درد. اما مرفه با درد هم که هنوز ندای وجدان خودش رو خاموش نکرده، و در مواجه با فقير کنار خيابان دست در جيب کرده و مختصر کمکی به اون ميکنه (صرفاْ برای رهايی از عذاب وجدان و اينکه شب بتونه راحت بخوابه و برای آسايش خودش و نه اينکه اينکار رو وظيفه خودش بدونه) و مختصر سوادی داره و فرصتی برای مطالعه‌ کتابهای اشراف‌زاده ديگری چون صادق هدايت و بدون غم معاش داشتن زندگی خویش رو محصور در آشپزخانه و اتاق خواب و دستشويی کرده، دچار ياس فلسفی شده و به نوعی ديگر نق ميزنه. نق فلسفی.

۲- اگه تو پسر همسايه‌ای داشتی که ۱۵ سال اون رو فقط روی ويلچرديده بودی و بعد از اين مدت اون رو سالم و سلامت و درحالی که روی دوپای خودش ايستاده ميديدی چيکار ميکردی؟ رضا پسر همسايه ما که بعلت فلج‌اطفال در کودکی معلول شده بود، شب ۱۳ محرم امسال در مراسم عزاداری شفا (؟) پيدا کرد. حيف که ما به عالم ماورای دنيای خودمون اعتقاد نداريم و چشم به زمين دوختيم. حيف که بويی از ملکوت و عالم غيب به مشام ما نرسيده. حيف که ... باور ما نمی‌شود .... در سر ما نمی‌رود....

۳- من فوتبالی نيستم. طرفدار اين دوتا تيم معروف هم نيستيم. اما برد استقلال روز جمعه آی حال داد، آی حال داد

اسطوره حقیقی

2005-02-22T14:13:00.000+03:30

1- هويدا نخست‌وزير رژيم پهلوي، عبدالکريم سروش، مسعود بهنود، سعيد‌حجاريان و... در اظهارات مشابهي، اعتراف ضمني دارند مبني بر اينکه :« ما در طول سال تلاش و فعاليت داريم تا مردم ايران را که در برزخ سنت و مدرنيته دست و پا ميزنن، از سنتهاشون جداکرده و به سوي مدرنيته سوق بدهيم و بر اساس آموزه‌هاي ليبراليستي کارل‌پوپر به آنها مي‌قبولانيم که هرکس در درون خود خدايي دارد و خداي هرکس با خداي ديگري متفاوت است و برداشت هرکس از دين متفاوت است و همه برداشتها هم برحق و از اين طريق فردگرائي و انسان‌محوري و قدسيت‌زدائي و نفي ملکوت و عالم بالا را ترويج ميکنيم اما با فرارسيدن محرم همه نقشه‌هايمان نقش برآب مي‌شود». با فرارسيدن محرم، سنت ديرينه عزاداري با قدرت هرچه تمام‌تر جلوه‌گري کرده و فرهنگ‌ها و سنن ديگر در اقليت قرار گرفته و به حاشيه رانده ميشوند. حتي در تقابل و همزماني اين فرهنگ با سنت ديرينه و ريشه‌دار و عمومي عيد‌نوروز، اين نوروز است که رنگ و بوي محرم به‌خود ميگيرد. مردم ايران برخلاف خواست و خلاف جهت حرکت دهکده‌جهاني و تبليغات BBC و CNN و PMC همه يکرنگ و متحد رو به سوي يک قبله کرده و باور و اعتقادشان را به عالم ملکوت و غيب نشان داده و بازار نذر و توسل و دعا دوباره داغ شده و آنها را فرسنگها از دنياي مدرني که به باور برخي خدا در آن مرده است دور مي‌سازد.

2- من ميگم هروقت به بازديد موزه‌اي ميرم، به جاي اينکه با ديدن اشياء تاريخي، حس شکوه و عظمت تمدنهاي پيشين در من زنده بشه، بيشتر از اين موضوع ناراحت ميشم که چطور اون تمدنها توان ايستادن و ادامه حيات نداشتن و مردن و جاشون رو به تمدن مهاجم که زنده‌تر و پوياتر بوده دادن، اون ميگه، خب حالا ايندفعه ميريم شهربازي.

3- آهاي گوسپند! هر نويسنده‌اي در هر سطحي و به هر طريقي وقتي معضلي رو مثل ايدز يا اعتياد يا همجنس‌بازي يا خرافات مطرح ميکنه و راجع به اون مينويسه، حتماْ لازم نيست خود و خانوادش دچار اون معضلات باشن بلکه ميتونه ناشي از دغده اون نسبت به جامعه پيرامونش باشه. گوسپند‌جان! همچنين لازم نيست هنگام طرح اين مسائل گفته بشه که خود نويسنده دچار اين معضل نيست.

4- پيام بازرگاني (به سفارش يکي از اقوام): PK 1300 با موتور پرايد. وديعه اول 2 مليون تومان. وديعه دوم سه ماه بعد و هنگام تحويل خودرو 5/1 مليون تومان و 24 قسط 76 هزارتوماني بدون بهره

این صربهای بیشعور

2005-02-16T21:16:00.000+03:30

۱-تو اين مدتی که از خدا عمرگرفتم هيچ‌وقت تو خوابهام خون نديده بودم. حتی اگه خواب صحنه جنگ رو هم ميديدم، پشت حفاظی يا ديواری بودم که گلوله نخورم. دشمن هم معمولاْ يا گلوله‌ نداشت يا تيرش به خطا ميرفت. من هم که هميشه‌خدا، وقتی با دشمن روبرو ميشدم خشابم خالی بود و خداييش تا حالا يه تير هم طرف دشمن شليک نکردم. اکثراوقات هم تو حالت بی‌وزنی و معلق در هوا قرار گرفتم که توان فرار نداشتم و پاهام برای رفتن ياری نمی‌کردن.تا ديشب که خواب ديدم برای پيداکردن دوستم سعيد که برای کمک به مردم بوسنی رفته بود، من هم به اين کشور رفتم و گرفتار يه گروه گشتی صرب شدم. ايندفعه اين يارو صربه خيلی به من نزديک بود و دود سيگارش رو با گند دهانش به طرف من فوت ميکرد و من خيلی واضح دندونهای زرد و کرم‌خورده‌شو می‌ديدم. اما يه جوری بود که خودم ميدونستم دارم خواب ميبينم و به خودم ميگفتم ايندفعه هم يا اين صربه فشنگ نداره يا اصلاْ به من شليک نمی‌کنه. اما انگار اون حاليش نبود که اين يه خوابه. کلتش رو گرفت طرف سرم و شليک کرد که گلوله‌اون دستم رو که برای محافظت از سرم بالا آورده بودم زخمی کرد. من که تا ديشب تو خوابهام خون نديده بودم شروع به داد و فرياد کردم که خانمم بيدارم کرد و گفت که پاشو و نترس، داشتی خواب ميديدی. من با همون حالت گفتم من ميدونم داشتم خواب ميديدم ولی اين صرب بيشعور حاليش نيست.(کليدهای ctrl+A رو بگيرين تا ببينين پشت چهره اين سرباز کيه).

۲- «آرمينه و آرسينه از اتوبوس پياده می‌شوند. کلاريس از پنجره آشپزخانه آنها را می‌بيند و از اينکه آرمن همراه دخترها نيست نگران می‌شود. بچه‌ها که لباسهايشان را عوض می‌کنند کره‌پنير عصرانه آماده شده است.» اين بخشی از رمان «چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم» زويا پيرزاده که از سال ۸۱ تا الان به چاپ ۱۸ رسيده.

۳- نميشه از مرگ هيچ فرد و انسانی خوشحال بود. جدا از افکار و عقايد، جان همه انسانها هم دارای ارزشه مگر اينکه جان همنوعان خودش رو به خطر انداخته باشه يا گرفته باشه. نبايد مرگ انسانها رو به سخره گرفت حالا اگه مرگ ۱۴ نفر شرابخوار در شيراز باشه بعلت مصرف الکل تقلبی، يا ۵۵ عابد مسجد‌نشين باشه در مسجد ارک تهران. اين چندروزه از نوشته‌ها و کامنتهای بچه‌های وبلاگستان که با کشته‌شدن اين عزيزان شوخی کرده بودن کلی حرص خوردم.(اين شکلک حرص خوردن کدومه؟ اينه؟ ).

۴- اينروزها نوار هوای گريه همایون شجريان همدم تنهايی منه ...نه بسته ام به کس دل، نه بسته کس به من دل // چو تخته پاره بر موج، رها، رها، رها من // به من هرآنکه او دور، چو دل به سینه نزدیک // به من هرآنکه نزدیک، از او جدا، جدا من // نه چشم دل به سویی، نه باده در سبویی // که تر کنم گلویی به یاد آشنا من // ستاره ها نهفته ام در آسمان ابری // دلم گرفته ای دوست هوای گریه با من...

وقتی که زود دیر می شود

2005-02-13T14:44:00.000+03:30

۱- برای اينکه مجموعه عوامل پديدآورنده انقلاب دست به دست هم بدن و اون انقلاب رو به پيروزی برسونن شايد به صدسال زمان نياز باشه و انقلابها به سادگی صورت نميگيرن و به همين علت هم هست که تعداد اونا انگشت‌شماره مثل انقلاب کبير فرانسه، انقلاب اکتبر روسيه و انقلاب ايران. اما تا دلتون بخواد کودتای نظامی و رفرم و انحلال پارلمان و انقلاب سفيد و مخملی و رفراندوم داريم. داری منو؟

۲-اکثر وبلاگنويسها، حداقل يه دوست وبلاگی دارن که خارج از اين دنيای مجازی هم ،همديگه رو ميبينن حالا يا همکلاسی هستن يا همسايه يا فاميل و از احوالات هم خبر دارن و اگه اتفاقی برای يکی بيافته، اون‌يکی مياد خبر ميده که مثلاْ فلانی تصادف کرده يا فلانی مريض‌احواله و براش دعا کنيد يا اينکه ريق رحمت رو سرکشيده و وبلاگش يتيم شده. اما من جزء اين‌دسته از وبلاگنويسها نيستم و اگه به همين زوديها بخوام در اينجا رو تخته کنم حتماْ قبلش خداحافظی ميکنم. بنابراين اگه ديدين غيبت من طولانی شده و خبری ازم نيست و بدون خداحافظی رفتم بدانيد که محتاج دعای خير شما هستم و اين شتره که روی همه ميخوابه اينبار روی من خوابيده.

۳-به پسرهايی که از ازدواج کردن و تشکيل زندگی مشترک ميترسن بايد بگم که ترسشون خيلی بيخوده، فقط نبايد موقع شستن صورت، آب به آيينه بپاشه و آيينه لک‌بشه. به همين سادگی، به همين خوشمزگی.

۴-فرق يه منشی خوب با يه منشی خوب‌تر اينکه يه منشی خوب ميگه: صبح به خير رئيس اما منشی خوب‌تر ميگه: صبح شد!! رئيس.

۵-در بازی تدارکاتی مقابل بوسنی که قبل از بازی مهم با بحرين انجام شد، دستور تاکتيکی برانکو حمله از جناحين و سانتر روی دروازه بوسنی بود که از همين راه هم تيم ما موفق شد دوگل به بوسنی بزنه و بازی رو ببره. اما در بازی با بحرين با وجود دفاع فشرده حريف در ميانه زمين و قلب دفاع، برنامه تهاجمی تيم ما نفوذ از عمق دفاع حريف قرار داده شد که هرچه زديم به دربسته خورديم. و حالا از اينکه نباختيم کلی خوشحاليم. اندی کارشناس شهير فوتبال معتقده اگه تاکتيک تيمی ما مثل بازی با بوسنی انتخاب شده بود، شکست دادن تيم بحرين به راحتی آب خوردن بود.

۶-هرجور دوست داری، هرجور عشق ميکنی، هرجور راحتی، به هرطريقی که دلت ميخواد سعی کن خودت رو به کاروان کربلا برسونی که عاشورا نزديک است.

!!چه خجلت‌ها که نکشيدم

2005-02-09T13:58:00.000+03:30

داريوش مهرجويی سازنده آثاری چون هامون، سارا، ليلی، پری، درخت‌گلابی و... در جواب يک خبرنگار خارجی که از او پرسيده بود چرا شما در آثارتان رابطه عاشقانه‌بين زن و شوهر را به تصوير نمی‌کشيد و يا حداقل صحنه بوسيدن رو نمايش نميدين و آيا اين به خاطر محدوديتی هست که حکومت ايران برشما تحميل کرده گفته بود: خير اين به خاطر سانسور و مميزی نيست بلکه به خاطر روحيه و فرهنگ ما ايرانيهاست که به طور مثال من هرگز نديدم که پدرم جلوی ما بچه‌ها مادرم رو ببوسه و هميشه اين ابراز علاقه‌ها در خلوت صورت ميگيره و شرم و حياء ذاتی ايرانيها دليل اين امره...

هفته پيش که از اصفهان برمی‌گشتم به خاطر عيد غدير و تعطيلی و تراکم مسافر و اينکه از قبل بليط تهيه نکرده بودم مجبور شدم با يک حاج‌آقا و همسرشون روی صندلی بوفه اتوبوس جلوس نمايم. که حاج‌آقا با اصرار از من خواستند که برم و در جای خواب راننده دراز بکشم و منم مخالفت ميکردم که شايد راننده نارحت بشه و حاج‌آقا بازم اصرار فرمودن که شما برو و جواب راننده با من. من هم از خداخواسته رفتم و دراز شدم و خوش‌حال بودم که علاوه بر خواب و استراحت مجبور نيستم فيلم هندی که با سليقه اون راننده جور درميود رو ببينم. هنوز تازه چراغهای اتوبوس خاموش شده بود و ملت تو کف فيلم هندی بودن و من هم داشت چشمام گرم می‌شد که ديدم بله!! حاج‌آقا پيرانه‌سر عشق جوانی به سرش افتاده و تحمل پيمودن اين ۴ ساعت مسير رو ندارن و مشغول عشقبازی با حاج‌خانم شدن. خدا ميدونه چه کشيدم تا به مقصد رسيدم.

بليط سانس صبح سينما رو گرفتم که خلوت باشه و بدون سر و صدا و ونگ وونگ بچه فيلم تماشا کنیم که زوج جوانی در رديف جلويی ما جلوس فرمودن و هنوز چراغهای سينما خاموش نشده بود که اين دو کبوتر عاشق به خيال اينکه تو اون تاريکی ديده نميشن به طرز فجيعی مشغول بق‌بقو کردن و معاشقه شدن.

همه فاميل خونه پدربزرگ جمع بوديم که ناغافل بحث به بچه‌دارشدن کشيده شد و پدربزرگ گير سه‌پيچ دادن به ما که داره دير ميشه و بجنبيد و از اين‌حرفها و بعد هم انگار که ما از اين امور سردرنمياريم به تفصيل درباره امور زناشويی واوقات مناسب اون و مستحبات و مکروهات داد سخن دادن که فاميل يکی يکی به بهونه‌ای از اتاق خارج شدن. خدابيامرزدش اگه مادربزرگم زنده بود ما اين بساط رو نداشتيم.

چند ساعت ديگه بازی ايران و بحرينه. اميدوارم بچه‌های تيم ملی باعث خجالت ما نشن.

کجای اين شب تيره بياويزم قبايم را؟

2005-02-06T16:38:00.000+03:30

با نگاهی به ليست کانديداهای نهمين دوره رياست جمهوری مشخص ميشه که قبای رياست جمهوری به تن هيچکدوم دوخته نشده. هرکدوم تو يه زمينه و يه بعد نقطه قوتی دارن و تو بقيه ابعاد می‌لنگن و شخصی که همه‌جانبه‌گر و کلان‌نگر باشه در بين اين افراد ديده نميشه. هنوز يه عده‌ای بر طبل توسعه سياسی ميزنن و اون رو از نون شب برای مردم واجب‌تر ميدونن و يه عده‌ای لشکر بيکاران و قابلمه‌های خالی اقشار مستضعف رو نشون ميدن و توسعه اقتصادی رو اولويت خودشون ميدونن. تکليف سياستهای فرهنگی هم که نامشخصه. يه عده به آموزه‌های عصر حجری دلخوشن و يه عده از غربی‌ها هم غربی‌تر. اصلاْ معلوم نيست اين کشور از کدوم الگو پيروی ميکنه و در بيست سال يا پنجاه سال آينده قراره به چه سطحی از رفاه و پيشرفت و آبادانی برسه. قراره ما به ژاپن اسلامی تبديل بشيم؟ يا توسعه چينی رو سرمشق خودمون کرديم؟ يا نگاه و افق ديدمون به طرف اروپا و آمريکاست؟ هيچ‌کدوم از کانديداها يه نسخه بومی برای آينده اين کشور نپيچيده که بی‌عيب و نقص باشه و مو لادرزش نره. يکی بريز و بپاش و سفرهای خارجی و پاداشهای ميليونی رو برای ايجاد انگيزه در مديران و بالا بردن راندمان کاری اونا مفيد و لازم ميدونه و ديگری اين امور رو از مصاديق فساد و رانت‌خواری و اختلاس. يکی توسعه رو مقدم بر عدالت ميدونه و همه‌چيز رو فدای اون ميکنه و ديگری کاهش فاصله طبقاتی رو شعار خودش کرده. يکی دايره آزادی رو اينقدر ولنگ‌و باز ميگيره که منجر به ولنگاری و سلب آسايش مردم بشه و ديگری اينقدر تنگ که فقط خود و همپالکيها بتونن نفس بکشن و بس. اگه نتيجه انتخابات آمريکا تغيير چندانی بر سياستهای کلی اون کشور نداره و چه بوش و چه کری ملزم به اجرای سياستهای از قبل تعيين شده هستند ولی اينجا تفاوت سياستهای رياست جمهوری معين با احمدی‌نژاد يا کروبی با توکلی از زمين تا آسمونه

کاشکی منم بچه‌تهرون بودم؟!

2005-02-02T15:19:00.000+03:30

توجه:اين نوشته بخشی واقعيت، بخشی خيال، بخشی دروغ و بخشی شر و ور است.

وقتی موسم رويدادهای بزرگ فرهنگی چون جشنواره فيلم فجر، جشنواره موسيقی فجر يا نمايشگاه بين‌المللی تهران ميرسه، خيلی افسوس ميخورم که چرا من در تهران زندگی نميکنم و از اين تحولات فرهنگی بدورم. برای من که هيچ سرگرمی بهتر از فيلم ديدن و شرکت در جلسات پرسش و پاسخ با حضور دست‌اندرکاران فيلمها و خوندن نقد فيلمها .. نيست، دور بودن از اين وادی خيلی سخته.باور کنيد ساعتها معطلی در ترافيک تهران و دود و دم و آلودگی هواش و حضور در بين آدمهای هزاررنگ و هزارچهره به ديدن اولين اکران و نسخه اصلی فيلمها و تنفس در فضای جشنواره می‌ارزه. درسته که در يک شهر آروم و دنجی زندگی ميکنم که کمترين آمار بيسوادی و طلاق و بيکاری و زندانی رو داره ولی اکثر اوقات کتابهای موردعلاقه‌مو به سختی گير ميارم و فيلمهای موردعلاقه‌مو با تاخير چندين ماهه نسبت به شهرهای بزرگ ميبينم که ديگه تب اکران و نقد اونا گذشته. تنها يک جشنواره فيلم حقيقت تو شهر ما برگزار می شد که اونم با بوسيده شدن يک کارگردان جوان توسط گوهرخيرانديش کنسل شد. دلم ميخواست با بچه‌های دانشگاه تهران و به خاطر حمايت از کارتن‌خوابها شبها رو تو سرمای خيابونا ميخوابيدم. يا روز جهانی زن با برو بچ به تجمع پارک لاله حمله ميکرديم. يا تجمعات انتخاباتی اصولگرايان و محافظه‌کاران رو بهم می‌ريختيم يا...

استاده‌ام چو شمع مترسان زآتشم

2005-01-30T20:11:00.000+03:30

داشتم يه مصاحبه از علی مصفا بازيگر فيلمهای پری و ليلا و برج مينو و... ميخوندم که متاسفانه متوجه يه تشابه اخلاقی بين خودم و اون شدم. علی مصفا در دفاع از خودش و توضيح اينکه چرا در همه نقشها و شخصيتها، همون شخصيت فيلم پری رو تکرار ميکنه و کمتر مثل چند سکانس ابتدائی فيلم برج مينو، بازی متفاوتی از خودش نشون ميده، گفته که اتفاقاً تماشای اون چند سکانس براش عذاب‌آوره و ديگه حاضر نيست نقش آدمهای پول‌پرست و دنيازده رو بازی کنه و همچنان به ايفای نقش بچه‌مثبتها ادامه ميده.... حالا شده حکايت من که هرجا تو فيلمهای خانوادگی يا فيلم عقد و عروسی خودم، يه کم از لاک آدم محجوب و سربه‌زير خارج شدم و شيطنتی به خرج دادم، باعث شده اون قسمت فيلم رو سانسور کنم يا حداقل به هيچکی نشونش ندم...

راست ميگن عدو شود سبب خير اگر خدا خواهد. تا قبل از حمله آمريکا به عراق و اشغال اون کشور و ادامه ظلم و جنايت به مردم عراق که آرزوی آزادی از چنگال صدام رو داشتند، کم نبودن افرادی از کشور ما که بوش رو در هيبت يک ناجی ميديدن و برای دموکراسی آمريکايی سرودست ميشکستن و منتظر حمله آمريکا به ايران بودن. اما حالا که جناب بوش آب پاکی روی دست امثال هيتلر و چنگيز و... ريخته بايد پتيشن امضاء کنيم که مخالف حمله نظامی به ايران هستيم!! و...

تا حالا سر نوشتن مطالب اين وبلاگ فحش نخورده بوديم که به خاطر پست قبلی نصيبمون شد!!

وظایف متقابل زن و شوهر

2005-01-25T14:59:00.000+03:30

شوهر وظيفه دارد همه‌جوره امکانات زندگی و وسايل مدرن و مدروز را برای آسايش همسرش فراهم کرده، به احساسات و عواطف او توجه نموده و مراقب روحيه لطيف وی باشد. مثل پروانه دور شمع وجود او بگردد و مرتب کلمات دوستت دارم و فدات بشم رو بر زبان آورده وفضای شاد و مفرحی برای همسر خود فراهم نمايد. اگر زن بر اثر چشم‌و‌همچشمی، درخواست ماشين مدل بالاتر، ويلای شمال و يا مسافرت خارج نمود، حق طبيعی او بوده و بايد در اسرع وقت و با کمال ميل اطاعت نموده و موارد خواسته شده را به بهترين نحو به انجام برساند تا خدای ناکرده لطمه‌ای به روح لطيف و حساس او وارد نيايد. شوهر خوب کسی است که اين حس چشم‌و‌همچشمی را قبل از بروز و درخواست لفظی و فقط از روی سکوت معنادار و تغيير‌نگاه همسرش دريافته و نسبت به تامين آن خواسته‌ها کوشا باشد. شوهر نه‌تنها حق ندارد به همسرش به چشم يک شريک جنسی نگاه کند بلکه در امور جنسی بايد تابع محض او بوده و هرگاه زن حال و حوصله روابط جنسی را داشت و اشتياقی از خود نشان داد به رابطه جنسی مطابق ميل او پرداخته و قبل از ارضاء کامل همسرش و قبل از اذن او حق ارگاسم شدن ندارد. شوهر بايد زمينه و هزينه رفتن همسر خود را به کلاسهای گيتارنوازی، طبخ آبزيان، مليله‌دوزی، جنگولک‌بازی و خلاصه هر آنچه که تابع مد روز باشد را فراهم کرده و از هيچگونه تشويق و ترغيبی جهت بارور شدن استعدادهای او دريغ نکند و به هيچ وجه مانع حضور همسر خود در مراسمی از قبيل ختنه‌سوران، پاگشا يا پارتی‌های شبانه نشود. استخدام يک خدمتکار جهت رفت و روب و شست و شو و پخت و پز و بچه‌داری در صورتی که خود شوهر از انجام اين امور ناتوان باشد ضروری است.

در رابطه با وظايف زن در برابر شوهر نگارنده به هيچ موردی برنخورد. احياناْ چنانچه خوانندگان محترم به موردی در اين زمينه برخوردند مطلع فرمايند.

آدمهایی که حالشان بد است

2005-01-16T16:23:00.000+03:30

اگه ذائقه فردی بعلت بيماری روحی يا جسمی تغيير کنه و بطور مثال به خوردن خاک علاقه پيدا کنه، اطرافيانش به جای اينکه ابراز عقيده کن که کاهدون از خودشه و اون حق انتخاب داره و جلوی آزادی افراد رو نبايد گرفت و از اين حرفها پی درمان اون بينوا ميرن و از طرف ديگه اون رو به خاطر اين تغيير ذائقه محکوم به مرگ هم نمی‌کنن. هرچند اون فرد خاک رو بصورت بهداشتی و استرليزه تهيه و نوش جان کنه و علی‌الظاهر هيچ مشکلی هم براش پيش نياد. مگه اينکه اين خاک خوردن که در ظاهر هيچ مشکلی رو پيش نمياره و تازه با ولع و لذت خاصی هم همراهه يه جورايی طرفدار پيدا کنه و دارای دسته و گروه و حزب بشه و برای حفظ حقوقشون هم تجمعات و ميتينگهای رنگارنگ برگزار کنن و يه توجيه علمی هم برای اين تغيير ذائقه‌شون پيدا کنن که اين عمل اونا رو از ناهنجاريهای تغذيه‌ای خارج کنه. تازه اگه بتونن شخصيتهای مهمی رو هم با خودشون همراه کنن که چه بهتر، حالا چه از ستارگان هاليوود باشه يا دختر بوش يا پسر جان کری يا... اگه بتونن يه سند تاريخی هم گير بيارن که مثلاْ نشون بده اسکندر هم خاک ميخورده که چه بهتر. خلاصه همه تلاششون رو ميکنن که اين خاکخوری رو به مد تبديل کنن و براش فلسفه و قاعده و قانون بچينن تا ديگه کسی اونا رو به چشم بيمار روانی نگاه نکنه و از اين بالاتر به اونا احترام هم بگذاره و الگو بگيره و اين وضعيت رو به جايی ميرسون که فرد اگه خودش هم خاکخور نباشه، خاکخورها رو دوست داشته باشه!!. برای ترويج خاکخوری در کشورهای جهان‌سومی که کار از اين هم راحت‌تره به همون راحتی که ساير مدهای غربی در اين کشورها رواج پيدا ميکنه...

***

مثل اينکه ما دچار قحط‌الرجال و النساء شديم که نام افرادی چون آذر نفيسی، انوشه انصاری، گلی عامری، تريتا پارسی، علی کريمی، حسين درخشان و... جزء فهرست ده‌تايی ايرانيان سال ۲۰۰۵ برای رای‌گيری قرار گرفته!!

***

از فردا من در نقش مارکوپولو بازی درميارم!

پدرکشتگی با مذهب

2005-01-10T17:18:00.000+03:30

اين عقيده تولرانس وتحمل افکار مخالف و تساهل و تسامح رو نسبت به همه مسائل داره. با روی باز و گشاده با همه به بحث میشينه و سعی ميکنه از دايره منطق پارو فراتر نذاره. هرچند که خودش به يه عقيده ثابتی رسيده و روی اون پافشاری ميکنه ولی با حوصله به بحثهای ديگران گوش ميده و عقايد خودش رو مطرح ميکنه. لااقل هوای ظاهر کار رو داره و عصبانيت خودش رو بروز نميده. از فلسفه بگير تا ادبيات و هنر و نقاشی و سياست و ... اما همين‌که صحبت به مذهب می‌رسه انگار اسم قاتل پدرش رو آوردن و تمام شعارهاش يادش ميره و شروع ميکنه به فحاشی و انگ زدن و اصلاْ يه آدم ديگه‌ای ميشه. هرچی هم بهش ميگی تو به حکومت و طالبانيسم و خرافات و کجرويها کار نداشته باش و ببين جوهره يه مذهب چيه و چه حقايقی تو اون مذهب نهفته به خرجش نميره. پای مذهب که ميرسه اصلاْ به حرفات گوش نميده. اينجا که ميرسه ديگه تحمل افکار مخالف رو نداره ويکطرفه به قاضی ميره و با تعصب از عقيده ضدمذهبيش دفاع ميکنه و برعکس تمام آدمهای معتقد به مذهب را چه ملايم، چه تندرو، چه مسيحی، چه مسلمون، متعصب و دگم‌انديش و گمراه خطاب ميکنه. وقتی خوب کندوکاو ميکنی ميبينی اصلاْ هيچگونه مطالعه‌ای راجع به مذهب نداره و مطلب عميقی راجع به اون نخونده و بر اثر يک پيش‌فرض غلط ذهنی قضاوت ميکنه.

دراندرونی خویش میمانم

2005-01-06T14:54:00.000+03:30

ميمانم و از خورده‌فرهنگ خود در مقابل بهمن عظيم فرهنگ رسانه‌ای با چنگ و دندان دفاع ميکنم. در لاک خود ميمانم و تهمت‌ها را به جان ميخرم و نيشخندها را تحمل ميکنم اما همرنگ جامعه نميشوم.همرنگ آنها که تنها پای ملودرامهای رسانه‌ای اشک می‌ريزند و دخترکان کبريت‌فروش را نمی‌بينند، آنها که حتی از خيرخواهی و نکوکاريشان هم بوی تعفن خودخواهی و تکبر به مشام می‌رسد... نسل ما اگر اندک مقاومتی در برابر از دست رفتن سنت‌ها نشان ميدهد،نسل بعدی برای نابودی آن هورا می‌کشد... مرگ برای من گواراتر از آنست که به خانه سالمندان سپرده شوم...

... اگر قبرستان جايی است که مردگان را در آن به خاک سپرده‌اند، پس ما قبرستان‌نشينان عادات و روزمرگيها را کی راهی به معنای زندگی هست؟ اگر مقصد پرواز است، قفس ويران بهتر، پرستويی که مقصد را در کوچ می‌يابد از ويرانی لانه‌اش نمی‌هراسد...

سال نوتونم با اندکی تاخير مبارک

ناخوشی وبلاگستان

2004-12-29T13:50:00.000+03:30

اينروزا وبلاگستان برای من حال و روز خوشی نداره. خيلی از دوستان من يا دارن خودشونو برای امتحانهای فوق می‌سازن يا دانش‌آموزای دبيرستانی و پيش‌دانشگاهی هستن که فصل امتحاناتشونه يا تو عشقشون شکست خوردن و به مقصود نرسيدن يا جواب رد شنيدن و حال و حوصله وبلاگستان رو ندارن. يه عده وبلاگشون رو به کلی حذف کردن بدون خداحافظی يه عده هم خداحافظی کردن و وبلاگشون رو رها کردن. منم به شدت حساس! تا حالا چندين‌بار توی ذهنم يه پايان بزرگ قرمز رنگ طراحی کردم که در اينجا رو تخته کنم اما هنوز جرات اين انتحار رو پيدا نکردم...

رسانه ها حاکمان واقعی

2004-12-26T15:29:00.000+03:30

تيم گوگل به مناسبت سال نو ميلادي چندتا دعوتنامه جي‌ميل فرستاده که آقايون و خانمهايي که طالب هستن خبرکنن تا من دعوتنامه رو براشون بفرستم

امروزه نه تنها رسانه‌ها، آداب و رسوم و فرهنگ ما رو شکل ميدن و طرز غذاخوردن و حرف‌زدن و لباس‌پوشيدن و فکر کردن ما رو تعيين ميکنن، بلکه خصوصي‌ترين رفتارها و حالات ما حتي در بستر خواب و روابط جنسي و معاشقه‌ها هم مطابق الگوي تحميلي رسانه‌ها صورت ميگيره...(ديگه حالشو ندارم ادامه بدم)

من تو پست قبلي فقط يه سوال مطرح کردم و به هيچ مکتب و عقيده و طرزفکري توهين نکردم. نميدونم چرا به بعضي‌ها برخورد و يه عده ناراحت شدن. حالا اگه اون عده ناراحت نميشن ميخواستم نظر جنبش فمنيستي ايران رو راجع به تبليغ روغن نباتي جديد آفتاب بدونم. (هموني که يه مسابقه آشپزي داره ديگه)

انگولک

2004-12-21T18:33:00.000+03:30

کسی میدونه نظر فمنیستهای وطنی در مورد زنهای که از ریخت شوهرشون خوششون نمیاد و برعکس عاشق چشم و ابروی پسر دیگه ای هستن و با همکاری اون شوهر بدریخت خودشون رو به قتل میرسونن چیه؟ چیزی که تقریباً هرروز تو صفحه حوادث روزنامه ها به چشم میخوره. آخه من نظر فمنیستهای وطنی رو راجع به مردهایی که در چهارچوب قوانین اقدام به ازدواج موقت میکنن رو میدونم که اون مردها خیلی خبیث و پلید و کثیف هستن و شیره جون زن اولشون رو کشیدن و از این حرفها

ایضاً اگه کسی نظر اینا رو راجع به شهلا قاتل همسر ناصرمحمدخانی بگه ممنون میشم

با عرض شرمندگی کامنتدونی قبلی این وبلاگ هم از شانس بد من پولی شد و تمام نظرات زیبای دوستان رو در مورد چند مطلب اخیر از دست دادم

اینم شد کار

2004-12-14T23:46:00.000+03:30

درسته که نجات دادن جون حیوانات و تسکین دردهایی که اونا نمیتونن بازگو کنن و تیمار و التیام بخشیدن به آلام اونا خیلی خیلی برای من لذت بخشه و بارها شاهد عکس العمل ها و نگاههای تشکرآمیز اونا به هنگام رهایی از درد و رنج بودم ولی نمیدونم چرا اصلاً از کار کلینیکی و کار درمانی و به تبع اون کثافتکاریها و بوی گند این کار به شدت بیزارم و چه در دوران تحصیل و چه بعد از فارغ التحصیلی همیشه از این کار طفره رفتم و جیم زدنهای من تو عملیاتهای کلینیکی دوران تحصیل هیشه برام دردسرساز بوده. الان هم که خوشبختانه صبحها تو یه آزمایشگاه دامپزشکی کار میکنم و شب ها تو کشتارگاه طیور نظارت بهداشتی رو برعهده دارم.اما چند روزی هست که به خاطر رودربایستی (درست نوشتم؟!) به یکی قول دادم که تو کلینیکش مشغول بشم و الان مدام ه خودم سرکوفت میزنم که پسر تو که نه از این کار خوشت میاد و نه جزوه های مربوطه رو نگه داشتی و نه چیزی از اصول درمان یادت مونده چرا الکی به مردم قول دادی. خلاصه این چند روزه مغشوشم.

فقر و فحشاء و دوئل و پرشین بلاگ

2004-12-12T20:06:00.000+03:30

تو ميتونی با افکار و عقايد و طرز فکر مسعود ده‌نمکی مخالفت کنی و عملکرد گذشته و حال اون رو زير سوال ببری، ميتونی از مقاله دوزخ پايتخت يوسفعلی ميرشکاک که توسط خود او در مستند داستانی فقر و فحشاء خونده ميشه انتقاد کنی و نگاه تلخ و سياه اون رو راجع به پايتخت نپسندی، ممکنه ازايدئولوژی حاکم بر اين فيلم حالت بهم بخوره يا ضعفهای ساختاری و تکنيکی اين مستند تو ذوقت بزنه... اما نميتونی واقعيتی به نام فقر و فحشاء رو منکر بشی و مثل کبک سرتو زير برف فروکنی. مسعود ده‌نمکی با سواد کم و کارنابلدی در امر فيلمسازی و بضاعت کمش، مستندی رو ساخته که کپی سی‌دی‌های اون بيش از ده مليون برآورد ميشه و حداقل هشداری در اين رابطه به وجدان جمعی ما داده... من و تو در اين رابطه چه کرديم؟

***

دوئل روچندان نپسنديدم. شايد چون خيلی تعريفش رو شنيده بودم يا تنها نقدهای مثبتش رو خونده بودم، توقعم از اين فيلم بيش از اينا بود.

***

علاوه بر پارسی‌بلاگ، ميهن بلاگ و بلاگفا هم وارد رقابت با پرشين‌بلاگ شدن البته با امکانات بيشتر و قابل قبول‌تر و سرعت به مراتب بالاتر.چند روزی است که سرویس جدید وبلاگ نویسی بلاگفاراه اندازی شده . بلاگفا در واقع به لحاظ تخصص و مهارت مدیران و برنامه نویسان مکمل سرویسهای پرشین بلاگ و بلاگ اسکای می باشد .

هم اکنون نیازمند یاری سبزتان هستم

2004-12-08T09:05:00.000+03:30

هميشه تنهايی

در آستانه وحشت، در آستانه تب.

کسی سراغ مرا از کسی نمی‌گيرد

که هستی‌ام تنها

در انعکاس صدايی زدور می‌آيد

و در سياهی شب‌ها

رسوب خواهد کرد...

اون يکی آنيتا

بالاخره خود پرشين‌بلاگ اين بهونه رو به دست من داد تا اسباب‌کشی کنم و بيام اينجا. حالا که اومدم اينجا موندم چيکار کنم. ادامه بدم يانه. بينويسم يا بيخيالش بشم. با تيتر بنويسم يا بی‌تيتر. سياسی بنويسم يا اجتماعی. خبری بنويسم يا تحليلی. +۱۸ يا -۱۸. اصلاْ برا چی بنويسم به چه هدفی و با چه عشقی. خيلی وقته ديگه با وبلاگ حال نميکنم ولی نميدونم چرا دارم ادامه ميدم...